fa سرنوشت دی.ان.اِ و پروتئین نوترکیب (تراژن) در دستگاه گوارش پستانداران تخصصي Special پژوهشي Research هنگامی که یک ژن جدید به ژنوم گیاه منتقل می‌شود، به‌طور معمول نتیجه نهایی آن تولید یک یا چند پروتئین جدید است. گاهی اوقات، پروتئین‌های بیان شده در گیاهان تراریخته می‌توانند در رژیم غذایی انسان کاملا جدید باشند. بنابراین بررسی پایداری و انتقال پروتئین و تراژن و یا قطعات حاصل از تجزیه آن‌ها در دستگاه گوارش و بافت‌های انسان و حیوانات مصرف کننده مسئله بسیار مهمی در ایمنی غذایی یک غذای تراریخته است. احتمال جذب قطعات دی.ان.اِی موجود در غذا توسط باکتری‌ها و سلول‌های اپی‌تلیال، پایداری دی.ان.اِ در تمام مناطق سیستم هاضمه مورد بررسی قرار گرفته است. دستگاه گوارش حاوی انواع مختلفی از میکروارگانیسم‌ها است. این میکروارگانیسم‌ها می‌توانند با جذب دی.ان.اِی هضم شده و آزاد شده از غذا (در نتیجه فعالیت‌های فیزیکی، شیمیایی و آنزیمی دستگاه گوارش) تراریخته شوند. مشاهده تغییرات فنوتیپ ساختاری و عملکردی زمانی امکان‌پذیر است که ژن یا ژن‌های تغییر یافته پایدار مانده و در دستگاه رونویسی و ترجمه موجود تراریخته به پروتئین‌های کارا تبدیل شوند. هدف این گزارش مرور پژوهش‌های انجام شده در مورد سرنوشت دی.ان.ای نوترکیب (تراژن) دردستگاه گوارش حیوانات است. پژوهش‌های انجام شده برروی دی.ان.اِ در دستگاه گوارش نشان دهنده این است که بیشتر دی.ان.اِی خوراک مصرف شده به شکل پراکنده در آمده و قابلیت تشخیص آن کاهش یافته و به انتخاب اندازه قطعه قابل تکثیر وابسته است. علاوه بر این، نتایج منعکس کننده تفاوت در روند تخریب مواد غذایی فرآوری شده در دستگاه گوارش، از دی.ان.اِی بدست آمده در مدل‌های مختلف حیوانی است. تمامی گزارش‌ها سرنوشت یکسانی برای مولکول دی.ان.اِ در درون دستگاه گوارش عنوان کرده‌اند، چرا که همه دی.ان.اِ، ازجمله دی.ان.اِی موجود درموجودات تراریخته، ازهمان چهار نوکلئوتید یکسان تشکیل شده، به این معنی که استفاده از روش‌های نوترکیب درتولید غذا تغییرات عمده‌ای را در خصوصیات شیمیایی دی.ان.اِ ایجاد نمی‌کند و دی.ان.اِی تراژن در ساختار متفاوت از دی.ان.اِی معمول موجود در سلول‌های حیوان و یا گیاه نیست، تنها تفاوت درترتیب توالی‌های رونویسی است ودلیلی برای شک کردن به اساس و عملکرد دی.ان.اِی تراژن با دی.ان.اِی طبیعی گیاهی برای مصرف وجود ندارد. <div align="justify"> When a new gene is transferred into a plant genome, typically produce a new protein. Sometimes the proteins expressed in transgenic plants can be entirely new in human diet. Therefore, the stability of transgenes and recombinant proteins or their digested segments by gastrointestinal (GI) tract and other tissues of humans and animals consuming GM food may be an important issue in food safety of GMO food and feeds. The stability of DNA fragments of foods and feeds and the uptake of DNA fragments by bacteria and epithelial cells has been studied in all regions of the digestive tract of animals. GI tract is containing a variety of microorganisms which can absorb the DNA released from the digested food (as a result of physical, chemical and enzymatic digestion in GI tract). Phenotypical, structural and functional changes can be observed if the modified genes translated to a functional protein. The purpose of this report is to review the researches on the fate of Recombinant DNA and proteins in GI tract of animals. The results showed that the most of DNA released by foods and feeds digested to small segments. Moreover, the results reflect differences in the degradation of processed food in the GI tract of Different animals. All DNA, including the DNA from GMOs, is composed of the same four nucleotides, meaning that the present use of recombinant techniques in the food chain does not introduce major changes in the chemical. There are no more concerns for the presence of recombinant DNA in GMO foods and feeds. </div> تراژن، دی.ان.اِی نوترکیب، دستگاه گوارش، مهندسی ژنتیک، گیاه تراریخته. gastrointestinal, genetic engineering, recombinant DNA, transgenic plants 9 28 http://journalofbiosafety.ir/browse.php?a_code=A-10-1-8&slc_lang=fa&sid=1