Journal of Biosafety

fa آشنایی با نظام‌های برچسب‌گذاری و ردیابی محصولات تراریخته در کشورهای مختلف جهان: چالش‌ها، رویکردها و درس‌آموخته‌ها An Overview of Labeling and Traceability Systems for Genetically Modified Products in Different Countries: Challenges, Approaches, and Lessons Learned تخصصي Special پژوهشي Research <h6 dir="RTL" style="text-align:justify; margin-bottom:8px">محصولات تراریخته در سه دهه اخیر به یکی از موضوعات بحث‌برانگیز در کشاورزی، سلامت و تجارت جهانی تبدیل شده‌اند. این محصولات از دهه ۱۹۹۰ به صورت تجاری کشت می‌شوند و همواره ملاحظاتی در مورد آنها وجود داشته است. برای مدیریت ملاحظات مطرح شده، برچسب‌گذاری و ردیابی به عنوان ابزارهای ایمنی زیستی مهم مطرح شده‌اند. کشورهای مختلف رویکردهای متفاوتی در برچسب‌گذاری دارند؛ به‌عنوان مثال، اتحادیه اروپا استانداردهای سخت‌گیرانه و مبتنی بر اصل احتیاط را دنبال می‌کند، در حالی‌که کشورهایی مانند ایالات متحده و برزیل با رویکردی انعطاف‌پذیرتر و حمایت‌گرایانه، از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان محصولات تراریخته در جهان محسوب می‌شوند. در مقابل، برخی کشورها مانند کانادا و آرژانتین از نظام‌های مبتنی بر ارزیابی محصول و سیاست‌های کم‌مداخله‌تر استفاده می‌کنند. این تفاوت‌ها می‌تواند بر اعتماد مصرف‌کنندگان و تجارت بین‌المللی تأثیر بگذارد. شواهد نشان می‌دهد که شفافیت در برچسب‌گذاری و وجود سیستم‌های ردیابی مؤثر، می‌تواند حق انتخاب و اعتماد مصرف‌کنندگان را تقویت کرده و در مواردی که لازم باشد، امکان شناسایی و همچنین مدیریت سریع‌تر محصولات را فراهم سازد. این مقاله به بررسی نظام‌های مختلف برچسب‌گذاری و ردیابی در مناطق مختلف جهان می‌پردازد و پیشنهاد می‌کند که هماهنگ‌سازی مقررات و تقویت شفافیت می‌تواند اعتماد عمومی را افزایش و تجارت جهانی را تسهیل کند.</h6> Genetically modified organisms (GMOs) have become one of the most controversial topics in agriculture, public health, and global trade over the past three decades. First introduced in the 1990s to enhance agricultural productivity and improve resistance to pests and environmental stressors, these products have since raised concerns regarding their potential environmental impacts, food safety implications, and ethical dimensions. To address these concerns, labeling and traceability systems have been widely adopted as key biosafety tools. Countries differ significantly in their regulatory approaches to GMO labeling and governance. For instance, the European Union follows a precautionary and stringent regulatory framework based on strict labeling requirements, whereas countries such as the United States and Brazil—among the world’s largest producers and consumers of GM crops—adopt more flexible and innovation-oriented approaches. In contrast, countries such as Canada and Argentina implement product-based assessment systems and comparatively less interventionist policies. These regulatory divergences may influence consumer trust and international trade dynamics. Evidence suggests that transparency in labeling, along with effective traceability systems, can enhance consumer choice and trust, and facilitate the rapid identification and management of products in cases of food safety concerns or market disruptions. This article provides a comparative analysis of labeling and traceability systems across different regions of the world and argues that greater regulatory harmonization and enhanced transparency may strengthen public trust and facilitate global trade in genetically modified products.   امنیت غذایی, ایمنی زیستی, تجارت بین المللی, حقوق مصرف‌کننده, سیاست‌گذاری Food Security, Biosafety, International Trade, Consumer Rights, Policy-making 85 102 http://journalofbiosafety.ir/browse.php?a_code=A-10-905-2&slc_lang=fa&sid=1 Nadia Babaei نادیا بابائی n.babaei@doe.ir 10031947532846004482 10031947532846004482 Yes Depatment of Environment سازمان حفاظت محیط زیست Fatemeh Nikoochoubdar فاطمه نیکوچوبدار f.nekooei@doe.ir 10031947532846004483 10031947532846004483 No Depatment of Environment سازمان حفاظت محیط زیست