محصولات تراریخته در سه دهه اخیر به یکی از موضوعات بحثبرانگیز در کشاورزی، سلامت و تجارت جهانی تبدیل شدهاند. این محصولات از دهه ۱۹۹۰ به صورت تجاری کشت میشوند و همواره ملاحظاتی در مورد آنها وجود داشته است. برای مدیریت ملاحظات مطرح شده، برچسبگذاری و ردیابی به عنوان ابزارهای ایمنی زیستی مهم مطرح شدهاند. کشورهای مختلف رویکردهای متفاوتی در برچسبگذاری دارند؛ بهعنوان مثال، اتحادیه اروپا استانداردهای سختگیرانه و مبتنی بر اصل احتیاط را دنبال میکند، در حالیکه کشورهایی مانند ایالات متحده و برزیل با رویکردی انعطافپذیرتر و حمایتگرایانه، از بزرگترین تولیدکنندگان و مصرفکنندگان محصولات تراریخته در جهان محسوب میشوند. در مقابل، برخی کشورها مانند کانادا و آرژانتین از نظامهای مبتنی بر ارزیابی محصول و سیاستهای کممداخلهتر استفاده میکنند. این تفاوتها میتواند بر اعتماد مصرفکنندگان و تجارت بینالمللی تأثیر بگذارد. شواهد نشان میدهد که شفافیت در برچسبگذاری و وجود سیستمهای ردیابی مؤثر، میتواند حق انتخاب و اعتماد مصرفکنندگان را تقویت کرده و در مواردی که لازم باشد، امکان شناسایی و همچنین مدیریت سریعتر محصولات را فراهم سازد. این مقاله به بررسی نظامهای مختلف برچسبگذاری و ردیابی در مناطق مختلف جهان میپردازد و پیشنهاد میکند که هماهنگسازی مقررات و تقویت شفافیت میتواند اعتماد عمومی را افزایش و تجارت جهانی را تسهیل کند.
Babaei N, Nikoochoubdar F. An Overview of Labeling and Traceability Systems for Genetically Modified Products in Different Countries: Challenges, Approaches, and Lessons Learned. Journal of Biosafety 2025; 18 (1) :85-102 URL: http://journalofbiosafety.ir/article-1-630-fa.html
بابائی نادیا، نیکوچوبدار فاطمه. آشنایی با نظامهای برچسبگذاری و ردیابی محصولات تراریخته در کشورهای مختلف جهان: چالشها، رویکردها و درسآموختهها. ايمني زيستي. 1404; 18 (1) :85-102